‘Zang, film en fotografie: ik wil alles zelf maken’

door Femke Rijpkema28 november 2018

Onze selectie bestaat uit 23 gedreven sport-, kunst- en cultuurtalenten die zichzelf willen verbeteren in bijvoorbeeld timemanagement, plannen, maar ook in zaken als het omgaan met pers of het gebruik van social media. Creatief zangeres Femke Rijpkema (21) is één van hen. In deze blog maak je kennis met haar creativiteit en vertelt zij wat zij er allemaal voor doet om haar droom te verwezenlijken.

Muziek uitbrengen waar alleen ik aan gewerkt heb. Echt alleen ik, Femke Rijpkema, en geen productiebedrijf of managers die zich ermee bemoeien. Dat is mijn droom.

Om mijn droom te verwezenlijken kijk ik om mij heen. Vorige maand heb ik mij laten inspireren door een documentaire over de zangeres Billie Eilish. Zij zei:

“Je hoeft niet verliefd te zijn om muziek over liefde te schrijven en je hoeft niet iemand te haten om een haatliedje te schrijven. Wees creatief in je woordgebruik. Schrijf dus niet letterlijk ‘I am in love’, maar schrijf over een boom die ergens in een tuin staat.”

Ik vond dat altijd heel moeilijk om te doen, maar sinds die documentaire heb ik vijf nieuwe nummers geschreven! Het gaf mij de bevestiging dat het niet ‘fout’ is om een lied te schrijven over iets dat je zelf niet hebt meegemaakt.

‘Schrijf dus niet letterlijk ‘I am in love’, maar schrijf over een boom die ergens in een tuin staat.’

Deze manier van schrijven past zo goed bij mij. Ik kan er nu echt mijn creativiteit in kwijt: m’n teksten worden een stuk abstracter en poëtischer. Vroeger was ik ook al bezig met het schrijven van gedichtjes. Die liet ik heel graag aan mensen lezen, vooral aan m’n opa en oma. De grootste spellingsfouten zaten erin, want ik heb hele zware dyslexie…

FAMILIE
Mijn passie voor muziek zit in de genen: m’n overgrootoma was operazangeres en mijn vader fluit als hij vrolijk is de mooiste melodieën. Dit talent hebben ze zowel aan m’n zus als aan mij doorgegeven. Ook mijn zus kan heel mooi zingen namelijk!

Dat ik de zangskills niet van mijn moeder heb is mij wel duidelijk, ondanks dat ze wel graag zingt. Gelukkig helpt ze mij met het mentale aspect. Mijn moeder gelooft in mij en geeft me het stukje vertrouwen om door te zetten waar ik mee bezig ben: mijn droom najagen.

Als klein kind ging ik al los op de piano van m’n ouders. Voor Sinterklaas hebben ze mij toen een keyboard gegeven (die je ook zachter kan zetten ;)), waar ik op kon oefenen. Het piano spelen heb ik uiteindelijk van een vriendin geleerd; ik heb nooit echt les gehad.

SCHRIJVEN
Toen ik eenmaal op redelijk niveau piano kon spelen is het liedjes schrijven begonnen: ik ging achter de toetsen zitten, er kwam een melodie naar boven en dat schreef ik op. Dan stond er op papier wat er met mij of in m’n nabije omgeving aan de hand was.

Het nadeel van deze manier van werken was dat ik geen liedjes kon schrijven als ik me niet vervelend, raar of juist heel blij voelde. Ik deed er soms echt vier of vijf maanden over om een nieuw nummer te schrijven. Nu gaat dat dus een stuk sneller!

‘Het is niet fout om een lied te schrijven over iets dat je zelf niet hebt meegemaakt’

ZELFONTPLOOIING
Het vergt veel tijd, discipline en ondernemingsdrang om mijn droom te verwezenlijken, omdat ik alles zelf wil doen: tekst schrijven, zingen, het maken van de videoclip, de modellen regelen, het shooten én het editen. Vervolgens wil ik ook zelf het nummer onder de aandacht brengen van ‘het grote publiek’.

Slaat de muziek aan? Dan is mijn droom vervuld.

Het idee dat ik op m’n sterfbed lig en denk: ‘wat als ik het zingen wel een kans had gegeven…?’, lijkt mij verschrikkelijk. Daarom heb ik afgelopen zomer besloten mijn opleiding (Artemis academie, een styling opleiding) tijdelijk stil te leggen. Nu focus ik mij een jaar lang, 100% op het zingen.

Dat is ook de reden waarom ik mij heb aangemeld bij Talent Centraal: ik wil ervoor gaan die droom waar te maken.  Talent Centraal geeft mij het duwtje in de goede richting door mij te helpen ook alle randzaken op orde te hebben. Voorheen had ik geen eten in de koelkast en een slecht slaappatroon. Ik zorgde gewoon niet goed voor mezelf. Nu leid ik een heel ander leven: ik werk fulltime, m’n kamer is op orde en ik heb de discipline om mijn droom na te jagen.

‘Het vergt veel tijd, discipline en ondernemingsdrang om mijn droom te verwezenlijken, omdat ik alles zelf wil doen’

ONDERNEMEN
Op ondernemend vlak kan ik mijzelf zeker nog ontwikkelen. Ik wil zoveel zelf doen, maar hoe organiseer ik dit nog beter voor mezelf? Hoe zorg ik ervoor dat ik niet te veel blijf hangen in het realiseren van het een, terwijl er nog zoveel andere dingen op mijn to do list staan?

Talent Centraal leerde mij dat je alleen dingen bereikt als je alles per dag bekijkt. Ik legde de lat voor mijzelf altijd enorm hoog, maar uiteindelijk kwam ik er altijd teleurgesteld uit. Mijn droom is nu dan ook niet om een lopend YouTube account te hebben met duizenden volgers. Dat zou mij zo overweldigen dat ik er niet eens aan begin.

Ik steek mijn tijd namelijk ook in mijn creatieve hobby’s: film en fotografie. Hierbij ontwikkel ik vaardigheden die ik wil inzetten bij het maken van m’n eigen nummers. Bijvoorbeeld het editen van video’s.

Dit bericht bekijken op Instagram

Today starts a new chapter in my life. I’m not continuing my studies for the next year, to really focus on my music. I’m super excited but also scared af. Not knowing what will come and really having it al in your own hands. Let’s get this started!!!!!💪🏽

Een bericht gedeeld door Sierou (@sieruo) op

CREATIVITEIT
Voor m’n zestiende verjaardag kreeg ik een Nikon-camera van mijn vader en begon ik met fotograferen. Toen waren het nog ‘steiger en weiland foto’s’ zoals ik ze noem: gewoon wat mensen op een steiger of in een weiland waar ik een foto van maak. Nu maak ik beelden waar beweging in zit, zodat ik echt een verhaal kan vertellen.

Mijn interesse voor het maken van video’s is pas ontstaan toen ik mij aanmeldde voor het Artemis. Mijn video’s kennen nu een eigen stijl: documentaire-achtig, waarin ik een verhaal vertel door gebruik te maken van mijn ‘bewegende’ foto’s.

‘Ik legde de lat altijd enorm hoog, maar uiteindelijk kwam ik er altijd teleurgesteld uit’

Ja, ik ben dit jaar echt gegroeid als persoon, waarbij ik wel altijd dicht bij mezelf ben gebleven: zorgzaam, liefdevol en creatief. Dat is misschien ook wel mijn grootste prestatie geweest dit jaar: dat ik muziek schrijf waar ikzelf ook echt achter sta.

Vroeger schreef ik liedjes waarvan ik toen het klaar was dacht: ‘mwuah, ik doe het er maar mee’.

Tekst, melodie, genre enz.: ik sta nu volledig achter alles wat ik schrijf. En dit doe ik helemaal alleen. De eerste stap op weg naar het verwezenlijken van mijn droom!

https://www.youtube.com/watch?v=bXndnnhyFeo&app=desktop

Terug naar boven